baz:art #8 : “Skrawki rzęs”

Zapraszamy Was na ósmą edycję baz:artu! Tym razem po dj secie wjeżdżamy z prawdziwym kolosem, ale o tym opowie Wam Magdalena Kawecka, autorka tomiku, a zarazem wydarzenia 🙂

To nie będzie klasyczny wieczór autorski. Wydarzenie podzieliliśmy na dwa

etapy. W pierwszej części posłuchacie tekstów z tomiku w formie łączącej

koncert na żywo z performatywną interpretacją wierszy.

Po części głównej scena należy do Was. Każda_y z obecnych może wybrać sobie

dowolny wiersz ze „Skrawków rzęs” i wejść na scenę, by zajazzować tekst

wspólnie z grającymi na miejscu muzykami.

Osią tekstów i całego spotkania jest koncepcja somaestetyki. To podejście

filozoficzne, w którym głównym założeniem jest doświadczanie świata przez

konkretne medium – nasze ciało. 

Ciało staje się tu zmysłowo-estetycznym

centrum osądów człowieka. To nasze pierwotne narzędzie poznawcze, a jego

kondycja fizyczna i psychiczna bezpośrednio wpływa na to, jak każda jednostka

odbiera rzeczywistość wokół siebie.

Kilka słów od autorki tomiku: „Wymarzył mi się taki zbiór wierszy, co dał by

nam trochę ciepła. Od niedawna rozpisuje siebie pomiędzy wierszowane

metafory. Pozwala mi to określić siebie, a tym samym swoje spektrum

rzeczywistości. Mówi się o poznawaniu siebie samego i szukaniu zrozumienia

swoich emocji i traum, obawiam się, że to strach przed utratą czasu. Strach jest

pozycją komfortu przelanego na utarte schematy. A co gdyby wyrzucić czas do

śmietnika? Zapomnieć, że dążymy do snu tak głębokiego, że wolimy porywać

szklane kule, by o tym nie myśleć. A co gdyby nie znać zakończenia? Zagrać w

życie jak w film akcji i komedię romantyczną w jednym?”

Tomik jest zbiorem mojej pięcioletniej poezji. Głównym moim adresatem w

wierszach jest sen lub marzenie senne. Mówią też o potrzebie miłości i nadziei, a

dokładniej są próba pochwały czułości. Wiersze mówią również o dorastaniu i

świata poznawaniu. Wraz z zespołem pragniemy stworzyć z moich wierszy ich

przedłużenie w postaci piosenek i poezji śpiewanej, całemu wieczorowi będą

towarzyszyć wideo arty z autorką (ze mną), które będą przedstawiać miejsca,

które towarzyszą mojej poezji. Stworzyłam zespół który przygotuje repertuar

pod okiem reżyserskim autorki czyli mnie i Weroniki Makowskx.

Magdalena Kawecka

krakowianka, aktorka, choreografka, performerka, poetka i autorka

projektów interdyscyplinarnych. Absolwentka Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława

Wyspiańskiego w Krakowie – Wydziału Teatru Tańca w Bytomiu oraz Studium Baletowego Opery

Krakowskiej. Stypendystka Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za wybitne osiągnięcia

(2024/2025) oraz trzykrotna stypendystka Rektora AST.

Tworzy na pograniczu teatru, tańca, performansu i poezji, koncentrując się na cielesności jako

nośniku narracji, pracy z ruchem intuicyjnym, intensywnej fizyczności oraz strategiach

autofikcyjnych i antropologicznych. W swojej praktyce artystycznej nieustannie poszukuje nowych

języków ekspresji.Przez wiele lat związana była z Konfraternią Poetów Krakowskich, gdzie

debiutowała ze swoją poezją. Interesuje się antropologią i prowadzi badania terenowe na

obszarze Beskidu Niskiego. Zajmuje się amatorsko fotografią analogową.

Jest twórczynią, choreografką i reżyserką autorskiego spektaklu „KoB”, prezentowanego na

scenie Teatru Rozbark w Bytomiu. Jako choreografka współpracowała z wieloma teatrami i

instytucjami kultury, m.in. z TR Warszawa, Teatrem Narodowym w Warszawie, Teatrem Śląskim w

Katowicach, Teatrem Kochanowskiego w Opolu, Teatrem Polskim w Bydgoszczy, Teatrem im.

Juliusza Słowackiego w Krakowie, Tearem Ludowym, Teatrem im. S. Żeromskiego w Kielcach,

Teatrem im. L. Solskiego w Tarnowie, Teatrem KTO,Teatrem Miejskim w Gdyni, Teatrem Barakah,

Teatrem Capitol w Warszawie, Teatrem Capitol we Wrocławiu, Teatrem Rozrywki w Chorzowie,

Operą Krakowską, Filharmonią Krakowską czy Teatrem Telewizji.

Współtworzyła spektakle: „Inferno” w reż. Wery Makowskx (TR Warszawa, Festiwal Nowe

Epifanie, Boska Komedia), „Ciało” w reż. Wery Makowskx (Festiwal Sopot Non-Fiction 2023),

„Poza zero, czyli jak pokochałem bombę” w reż. Wery Makowskx (Teatr Barakah), „Chłopacy” w

reż. Krzysztofa Zyguckiego (Teatr Śląski), „Trzask Prask” w reż. Krzysztofa Zyguckiego (TR

Warszawa), „Medea” w reż. Eugenii Balakirevej (Teatr Polski w Bydgoszczy), „ONO-1” w reż. Wery

Makowskx (Teatr im. J. Kochanowskiego w Opolu), „Wyspa” w reż. Eugenii Balakirevej (Teatr im.

Juliusza Słowackiego w Krakowie), „Mężczyźni objaśniają mi świat” w reż. Klaudii Gębskiej (Teatr

Narodowy w Warszawie) oraz „pieśni piekarzy polskich” w reż. Klaudii Gębskiej – spektakl

nagrodzony podczas 14. Forum Młodej Reżyserii, prezentowany następnie na Warszawskich

Spotkaniach Teatralnych i w Teatrze Telewizji (2025).

Jako aktorka występowała m.in. w spektaklach: „Inferno” reż. Wera Makowskx, „Ciało” reż. Wera

Makowskx, „Work on it” reż. Tomasz Cymerman, chor. Anna Krysiak, „Re’pe’tition” reż. Piotr

Sędkowski, „Rajzefiber” chor. i reż. Natalia Dinges, „Algorytm Sacrum” reż. Wera Makowskx,,

„MG” reż. Piotr Sędkowski, „Kanibalka” reż. Piotr Sędkowski, „Nawiedzony Toster Pani

Watterson” reż. Dominik Gorbaczyński (Teatr Rozrywki w Chorzowie) oraz czytaniach

performatywnych „Republika Głuchych” reż. Kalina Dębska (Festiwal Miłosza), „Kiedy stopnieje

śnieg” reż. Klaudia Gębska (Gdyńska Nagroda Dramaturgiczna), „Dlaczego miłość rani?” reż.

Joanna Bednarczyk (Teatr im. S. Żeromskiego w Kielcach).

Jako performerka prezentowała swoje autorskie działania podczas międzynarodowych festiwali i

wydarzeń artystycznych, m.in. „Stay awake day and night” podczas PMF Prague Microfestival –

Solidarity w Pradze (Czechy), a także w ramach projektu „Kraków Calling” i happeningu

„Performance / Deformance / Reformance” kolektywu OBJECT:PARADISE prezentowanego w

Polsce, Czechach i na Węgrzech. Uczestniczyła również w międzynarodowych prezentacjach

tanecznych, m.in. ze spektaklem „Miękka Ciemność” w choreografii Sylwii Hefczyńskiej-

Lewandowskiej podczas Dance Week Festival w Zagrzebiu.

W październiku 2025 roku ukazał się jej debiutancki tomik poezji „skrawki rzęs” – intymny,

zmysłowy zapis doświadczeń ciała, pamięci i kobiecej wrażliwości.Reżyseria :

Weronika Makowskx

reżyserka, dramatopisarka i dramaturżka. Współpracowała z czołowymi

scenami teatralnymi w Polsce takimi jak: TR Warszawa, Teatr im. Kochanowskiego w Opolu,

Wrocławski Teatr Współczesny, Teatr im. Stefana Żeromskiego w Kielcach, Teatr Nowy im.

Kazimierza Dejmka w Łodzi, Teatr Barakah w Krakowie.

Spektakle, które tworzyła prezentowane były na międzynarodowych i ogólnopolskich festiwalach

m.in. Boska Komedia (Inferno, Trzask Prask), After Generation Showcase Warszaw

(sweet&romantic, Trzask Prask), Festiwal Nowe Epifanie (Inferno), Łódź Czterech Kultur (Ludowa

Historia Polski). Laureatką Nagrody Debiut TR Warszawa, laureatką Nagrody Opolskiej Sceny

Modelatornia oraz półfinalistka Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej.

Jej droga artystyczna od początku wiąże się z poszukiwaniem tematów społecznie

zaangażowanych, interwencyjnych. Na początku 2024 roku reżyserowała czytanie Listów Dzieci

ze Strefy Gazy we współpracy z palestyńskim Teatrem Ashtar i TR Warszawa.

Obsada i muzyka :

Nina Potapowicz

Absolwentka Wydziału Aktorskiego Akademii Sztuk Teatralnych w Krakowie i

Państwowej Szkoły Muzycznej I stopnia w Łodzi (klasa fortepianu). Studentka I roku teatrologii na

Uniwersytecie Jagiellońskim. Związana m. in z Teatrem KTO, Teatrem Współczesnym w

Szczecinie, Teatrem Barakah, Teatrem Ludowym w Krakowie, TR Warszawa. Córka śpiewaczki

operowej, rolkarka, visionboardziara. Łodzianka z retkińskiego blokowiska. Marzy jej się tak

intensywne granie plecami, żeby zasłużyło na osobny artykuł w gazecie.

Dżo Dłużniewska

studentka aktorstwa i tańca na Wydziale Teatru Tańca w Bytomiu Akademii

Sztuk Teatralnych w Krakowie. Aktorka, tancerka i wokalistka, interesująca się pracą na

pograniczu teatru, ruchu i muzyki.

Na scenie występowała m.in. w spektaklach „NICK CAVE. Ballady kochanków i morderców”,

„Lekker” oraz „Taurus Noctis”. Jako performerka brała udział w działaniach artystycznych

podczas Festiwalu Sztuk Zjednoczonych w Domanicach. Czasem poetka, czasem autorka

piosenek — pod pseudonimem Jou wydała debiutancki singiel „Hej młoda”. W duecie z

producentem Lutyńskim tworzy autorską muzykę i koncertuje, występując m.in.

podczas Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni, baz.art Kraków, Wielka Wieś Festiwal,

Betel All Stars i „Somaestetyka — Skrawki Rzęs”.

W wolnych chwilach tworzy kolaże i pisze scenariusze.

Alex Spisak 

aktor, absolwent Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie.

Związany z teatrem repertuarowym i niezależnym. W swojej praktyce scenicznej koncentruje się na pracy z ciałem, głosem oraz performatywnymi aspektami tożsamości. Interesuje się zjawiskami na pograniczu teatru, performansu i kultury queer, ze szczególnym uwzględnieniem problematyki płci kulturowej i jej scenicznych reprezentacji. 

Muzyka i aranżacje:

Fryderyk Lutyński

kompozytor mieszkający i pracujący w Krakowie. Skomponował muzykę

do ponad 30 filmów krótkometrażowych twórców niezależnych oraz studentów szkół filmowych w

Polsce i za granicą. Współtworzył muzykę do filmu „My Father and Quaddafi” w reżyserii Jihan K,

którego premiera odbyła się na La Biennale w Wenecji. Film otrzymał nagrodę jury na Marrakech

Film Festival.

Skomponował muzykę do spektaklu „Pulverkopf” w reżyserii Katarzyny Kalwat w Nowym Teatrze

w Warszawie (2026 r.). Został wyróżniony nominacją za najlepszą muzykę na 48 Hour Film Project

Poland 2023 r. oraz nominacją na Los Angeles LA Webfest czy Apulia Webfest w 2025 r. Laureat

nagrody Jana A.P. Kaczmarka 2025 roku na Festiwalu Muzyki Filmowej w Krakowie.Absolwent kierunku Muzyka w multimediach (Instytut Sztuk Muzycznych Uniwersytetu Śląskiego).

Od 2021 roku aranżer i orkiestrator Bartosza Chajdeckiego, z którym współpracował nad 15

produkcjami, m.in. nad filmami fabularnymi „Święto ognia” (reż. Kinga Dębska, 2023), „Różyczka

2” (reż. Jan Kidawa-Błoński, 2023), „Uwierz w Mikołaja” (reż. Anna Wieczur, 2023), , „Kolory zła:

czerwony” (reż. Adrian Panek, 2024), „Simona Kossak” (reż. Adrian Panek, 2024) oraz serialami

„Chyłka. Oskarżenie” (reż. Łukasz Palkowski, Marek Wróbel, 2021), „Idź przodem, bracie” (reż.

Maciej Pieprzyca, 2024),

Współpracował również z takimi kompozytorami jak: Cristobal Tapia de Veer (znany m.in. z muzyki

do serialu „The White Lotus”), Łukasz „L.U.C” Rostkowski (Autor muzyki do filmu “Chłopi”)

Jest członkiem zespołów: Ryszard Krynicki & Rdzeń 2, Rdzeń 69, MVZE, Jou x Lutyński.

Dawid Tas

Twórca muzyki teatralnej, rozrywkowej oraz aktor, choreograf. W swojej twórczości

korzysta z narzędzi jakie dają dziedziny tańca, aktorstwa, muzyki kreując wielowymiarowe światy

podszyte ładunkiem emocjonalnym.

Karol Miernik

jest krakowskim producentem oraz kompozytorem. W swoich kompozycjach

stara się osiągać stan rozpływania. Lubi Chopina, 2Paca i DJ Tiësto. W maju 2026 ukazał się jego

debiutancki album z wokalistą i altowiolistką Olą Budzyńską “Przypływ”.

Nikodem Dybiński

Krakowski muzyk i producent, tworzący instrumentalną muzykę

elektroniczną z wykorzystaniem analogowych syntezatorów, taśm magnetofonowych i pianina.

Jego koncerty mają charakter improwizowany – każdy występ jest niepowtarzalny, zależny od

miejsca, chwili i energii publiczności.

Nikodem współpracuje m.in. z Mery Spolsky i Wiktorią Zwolińską, a wcześniej z ARS LATRANS

Orchestra, Bass Astral x Igo Ensemble czy Kwiatem Jabłoni.

Komponuje muzykę teatralną i występuje zarówno na kameralnych scenach, jak i największych

festiwalach w Polsce (m.in. LAS Festival, Męskie Granie, FEST Festival).

Scenografia i kostiumy:

Zofia Tomalska

artystka intermedialna, kostiumografka, scenografka teatralna.

Głównym obszarem jej działalności jest projektowanie i wykonywanie kostiumów teatralnych,

artystycznych. Specjalizuje się w szyciu autorskich awangardowych realizacji kostiumowych o

charakterze rzeźbiarskim, traktując kostium jako formę na pograniczu rzeźby, ciała i materii.

Współpracowała m.in. z Narodowym Starym Teatrem im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie, TR

Warszawa, Teatrem Narodowym w Warszawie oraz Akademią Teatralną w Krakowie i w

Warszawie.

W swojej pracy artystycznej interesuje się relacją ciała i materii, tematyką przemijania i dyskursem

na temat relacji człowiek – sztuczna inteligencja.

Video:

Mateusz Rzońca

autor zdjęć, operator, fotograf, student Realizacji Obrazu Filmowego,

Telewizyjnego i Fotografii w Szkole Filmowej im. K. Kieślowskiego w Katowicach. Absolwent

Organizacji Produkcji Filmowej i Telewizyjnej na tym samym wydziale. Wykładowca Wydziału

Teatru Tańca w Bytomiu na Akademii Sztuk Teatralnych w Krakowie.

Pracował jako operator kamery przy filmach pełnometrażowych “Znak sprzeciwu”, “Martwi przed

świtem”, “Życie w błocie się złoci” i “Radiostory” oraz m. in. filmie krótkometrażowym studia im.

A. Munka “Wolna Krowa”, a także jako asystent kamery przy licznych etiudach i dużych

zagranicznych produkcjach (“Barbarzyńcy”, “Westwall”, “Infamia”). Jest również autorem zdjęć dowłasnych etiud studenckich (“Manekiny”, “Dzikie Dzieci”, “Bird’s-nester’s”, “Hołdy”),

produkowanych przez Szkołę Filmową w Katowicach.

W mieście żyje, ale naturą żyje. Wychowany w miejskim zgiełku Śląska – w pokoju z widokiem na

ogród i kominy KWK Wieczorek – zawsze z radością ucieka w naturę w poszukiwaniu wrażliwości,

delikatności i piękna – tego widzialnego i tego wyczuwalnego. Będąc w rozwijającym się romansie

z dramatem stworzył filmy do kilku spektakli teatralnych – “ONO-1” w reżyserii Wery Makowskx w

Teatrze im. Jana Kochanowskiego w Opolu, “Julki JULKI!” w reżyserii Magdaleny Kaweckiej,

“Ciało” w reżyserii Wery Makowskx oraz “Poza zero, czyli jak pokochałem bombę” również w

reżyserii Wery Makowskx w Teatrze Barakah w Krakowie